HALKBİLİM SEVDALISI OZAN DAĞSEVER
Ali Ozanemre
SANATÇI KİŞİ/KİŞİLİK, söyleşilerimizde söz konusu olduğunda benim, zaman
zaman dile getirip dostlarımla paylaştığım bir görüşüm vardır:
Sanat yolunda ter dökecek kişide şu 3 durumun birlikte olması gerekir.
Bunlardan biri anada atada bir sanat damarının bulunması… Otu çek köküne
bak demiş atalar. Yani kişinin genlerinde o damar olmalı. Bu yetmez. İkinci bir
özellik daha var. O da okumak araştırmak, yani benim at oynatmak istediğim bu
alanda (öykü, şiir vb) başkaları ne yapmışlar, ne yazmışlar, bu sanat alanının
çıtasını nereye dek çıkarmışlar… Ürün sahibi bir sanatçı olabilmek için bu da
yetmez. Bir de günlük hoş yaşamın tatlı anlarından ödün vererek oturup üretim için
ter dökmek gerekir.
Bu üçlü bir arada olmazsa iyi ürün veren bir sanatçı olunmaz.
Çok yıllara varan uzun bir süreden beri tanırım Bekir Dağsever’i. Dağsever’de
bu üç durumun üçü birlikte vardır. Sırtını Dumanlı dağlarına vermiş, yönünü
önündeki geniş ovaya çevirmiş olan Düziçi ilçesinin birkaç kilometre sağındaki Çitli
köyündendir Dağsever. Çitli köyü de sırtını Düldül dağının sol koluna yaslamıştır.
Çitli’den Andırın’a doğru baktığında Eğridüldül selam eder, el eder bereketli Düziçi
ovasına.
“Çitli” köyü, önceleri Maraş’a bağlıyken sonradan Osmaniye Düziçi’ne
bağlanan, biz yöre halkının “Zindeğan” dediğimiz, sonradan adı “Yeşilyurt” olarak
değiştirilen, koca Düldül dağının ağır kütlesinin arkasındaki derin derelerde
kurulmuş olan “Zindan” köyünden göçerek dağın Düziçi yamacındaki yüzünde yeni
bir köy kurmuş insanların yurdudur. Yani Çitlililer, aslında Yeşilyurt (Zindeğan) köyü
kökenli insanlardır.
Kendisi de ozan tarzı halk şiirleri üretmiş olan rahmetli babam Kara Bekir’in
“Zindeğanlıların hemen hemen hepsi âşıktır; hepsinde bir aşıklık vardır.” dediği
aklımda, Bekir Dağsever’le her karşılaşmamda, onu her düşünmemde anımsar
dururum babamın bu sözünü.
Dağsever’in rahmetli dayısı Taksici Âdem Kılıç’ı da yakından tanımışımdır. O
da âşıktı, ozan tarzı güzel şiirler yazardı. Düziçi Çitli Köyü Kültür ve Dayanışma
Derneği”nin kurucusu ve başkanı da olan şair/yazar Dağsever’in “Patates Mühürlü
Dilekçe” gibi öykü ve “Büyüklere Masallar” gibi düzyazı kitapları yanında şiir kitapları
da vardır. İşin doğrusu, onun asıl alanı halk kültürüdür ama o, en çok ozan tarzı halk
şiirleriyle dolu şiir kitapları yazmıştır. Hemen hemen hepsi de tadına doyum olmaz
başarılı şiirlerdir.
Çok başarılı olduğu, çok güzel şiirleri içinde benim hoşuma en çok gideni 4.
dizeleri,
“Ben bunların darısına ne deyim?”
“Ben bunların gerisine ne deyim?”
“Ben bunların karısına ne deyim?”
“Ben bunların irisine ne deyim?” gibi dizelerle biten şiiridir.
Yukarıdaki örneklemeden de anlaşılacağı üzere şiirlerinin çoğunluğu taşlama
türündedir. Onlardan bir dörtlük şöyle:
“Medyalarda gezer sahte şebekler
Kaydırak telefon taşır bebekler
Herkeste araba büyük göbekler
Beygiri katırı unuttuk emmi”
Bir başka şiirinden bir dörtlük daha:
“Topu kaçmış adalette kantarın
Kolcu almış baltasını yontarın
Kasasında yüz mülteci bir TIR’ın
Her şey geldi bize huzur gelmedi”
Başka bir şiirinde ŞİİR nedirin yanıtlarını verir:
“Adem babaların yudumlarında
Elveda diyenin gidimlerinde
Ceylan sekişlinin adımlarında
Bir Türkmen beyinin kızıdır şiir”
Aşk şiiri diyebileceğimiz sevda üzerine yazılmış olanlardan, iki ayrı şiirinden,
birer dörtlüğe de yer vermek isterim:
“Öte gitmiyorsun adın dilimde
Sazımdasın perdesinde telinde
Papatyasın çıkıyorsun falımda
Bir şiiri sevdim bir de yâr seni”
….
“Sensin benim uğraşımda, işimde
Gölge olur gezinirim peşinde
Karacoğlan Pınarının başında
Sisler arasında gördüm CERENİ”
Son alıntım, “benim sermayem” ayaklı şiirinden olsun:
“Bir gün yazmaz olur bu yazan elim
Söz söylemez olur konuşan dilim
Sonra diyeceğim ‘hoş geldin ölüm’
Bir nefes alımı benim sermayem”
Dilerim, o “hoş geldin” sözünü söylemeden daha yıllarca yaşarsın ve daha
başka güzel şiirler, kitaplar yazarsın sevgili kardeşim Bekir Dağsever. Elin, emeğin,
yüreğine uzun süre var olsun…
Ali OZANEMRE (aliozanemre@gmail.com)
